اااااا ه ه  ه  ه  ه  ....فکر نمی کردم به این زودی ها باید دنبال کلماتی بگردم که غم از دست دادن ثریا را بیان کند. برایش چه بنویسم که اندوه این روزها را بیا کند. کدامیک از حالات را بگویم.مادرش... محمد... مهسا ... پریسا... ژدرش.. علیرضا.. بایک...  و یا مانای  و دیگر اعضای خانواده ثریا را توصیف کنم.

 هر چند که اشک امان نوشتن همین چند کلمه را هم نمی دهد اما چقدر زود آرامش ابدی ثریا دلتنگی های جاودانه را نصیب ما کرد....

دلمان برایت تنگ می شود.