او حوصله مردن را داشت و می دانم که به قول خودش «احساس می کنم که پس از مرگ/عاقبت/یک روز/ دیوانه می شوم» حالا می دانم که او دیوانه شده است.
ولی یک سال گذشت از روزی که برای خاک سپاری اش می خواستیم پوستری چاپ کنیم به دبیر سرویس عکس مهر که عکس معروفی از او را داشت زنگ زدم و بعد از صحبت با مدیرانش آن را رایگان در اختیار ما گذاشت و آن پوستر سیاه غمگین را طراحی و چاپ کردم و حالا من که اهل شعرم و نه سر از آن در می آورم در حسرت یک خوزستانی دیگر که رفت مانده ام و این سئوال بی پاسخ که چرا خوزستان با وجود همه آن ها که دارد و ندارد در عرصه فرهنگ و هنر مغموم مانده است.
و قیصر امین پور یک سال پس از رفتنش انگار دوباره ما را دعوت می کند که او را به شعری یاد کنیم و

وقتی تو نیستی

 

نه هست های ما

 

چونان که بایدند

 

نه باید ها..

 

هر روز بی تو روز مباداست


همین روزها بزرگداشت او در اهواز و اندیمشک و تهران برگزار می شود فکر می کنم جلسه اهواز ساعت 10درتالار شورای شهر  برگزار شود مطمئن شدم خواهم نوشت

- کتاب آینه های ناگهان از قیصر امین پور هر چند که غلط املایی زیاد دارد اما خواندنش می ارزد

 
 
http://www.4shared.com/get/38315643/995888d1/383-Gheysar_Aminpoor-Ayenehaye_Nagahan.html