سلام 

خیلی وقت بود فرصت آپ کردن بلاگ را پیدا نکرده بودم یعنی اصلا حسش نبود اما دوباره لذت وبلاگ نویسی را می خواهم  تجربه کنم.

...

دیشب داشتیم برای ستاد اصلاح طلبان بحث شعار انتخاباتی را  می کردیم من یاد  آهنگ هم غصه  داریوش افتادم  و این قسمت جالبش که بیا گلخونه کن ویروونه ها رو  به بچه ها پیشنهاد کردم  فعلا طراحی هم شده   امیدوارم کلید قفل های ما (دموکراسی) در ایران مانا باشد/بدست بیاید.(بسته به نگاهتان بخوانید)

بيا لب واكنيم هم غصه ي من
بيا بيدار كنيم خوابيده ها رو

بيا آشتي بديم با قصه هامون
تمام دستاي از هم جدا رو

بيا گلخونه كن ويرونه ها رو
كه قمري جاي زاغا رو بگيره

نمي خوام گلدون مادربزرگم
رو طاقچه از بوي غربت بميره

قفلاي خوني صندوقچه ي ما
هزارون ساله گم كرده كليده

بيا با قلبامون رستم بسازيم
كه اون كه دشمنه ، ديو سفيده

بيا قفل و كليد رو مهربون كن
كه سخته سوت و كور خونه هامون

بيا با دستاي هم پل ببنديم
كه رد شه قاصد از رودخونه هامون

اگه شب مثل زندون تنگ و تاره
كليد صبحمون تو دستاي ماست

اگه امشب ، شب مرگ ستاره ست
چراغ راهمون خورشيد فرداست

پ.ن: این پیشنهاد رد شد .من اگر برخیزم ، تو اگر برخیزی،ۀ همه بر می خیزند...