در نه گفتن به او مشترکیم اما راهمان زمین و آسمانی است در حوالی هم. نه باورتان به یک نفر تنها به یک هدف سال هاست می اندیشد و هزینه می کند را می پسندم. خرده می گرفتید که کسی تنها به دنبال قدرت است اما کسی را در عرصه حمایت می کنید که از طمع قدرت حاضر به وعده هایی شد که به عملی شدن آنها باور نداشت. کسی که باور به گفته هایش ندارد و دوگانکی  عملش را بارها دیده ایم.

من شخصا او را دوست دارم و از بودن او در فضای سیاسی کشورم لذت می برم اما ای کاش او همچنان آقای دبیر کل می ماند و رایزنی اش را در راهبری جریان نهادینه می کرد و نه پانکه باورش در توانمندی را به نادیده بگیرم اما در کنار او کسانی را می بینیم که داد جامعه مدنی را بر زبان می آورند و در نهایت به قدرت چشم دارند و در باور سیاسی شان دغدغه ای غیر از آن را می بینیم.

باور به تکنوکراسی اش را می پسندم اما به باور من به عنوان یک مخاطب ساده او را گعده نشینی رایزن دیده ام نه تکنوکراتی با باور به آن.

در مدحش گفتن شاید از مرام من دور باشد اما در بسیاری لحظات شایسته اش است. اما آنهایی که با عملیات انتهاری تغییرات بسیاری در صف بندی امروز  سیاست ایران بوجودآوردند و امروز در دغدغه موفقیت حداقلی آن هم در دور دوم نشسته ایم که می شد از این چهار سال قبل در راه ترمیم این فضا استفاده کرد که فرصت سوزی باز هم امروز ما را در اما اگر قرار داد و شما که در کنار نشسته اید بی شک با تحلیل هایی به ظاهر اجتماعی خاستگاه رای را متفاوت می دانید بیآنکه بدانید در صف روبرو لشکری متشکل، جمعیتی آماده با چهار سال فعالیت لجستیک مسلح آماده اند و ما هنوز یک روزنامه فراگیر نداریم. ما با شما در دو آسمانیم. اما در نه گفتن به به او چهار سال است مشترکیم.