|
نوشته های یک خوزستانی
|
نمی خواهم به نوستالژی هفته نامه های محلی و تاثیرگذاری شان برگردم و شاید بهتر باشد از یاد ببریم که روزی همه ی نشریات ما هفتگی و یا در نهایت دو بار در هفته بوده اند و بیاندیشیم که چرا امروز درگیر و دار ماندن یا نماندنیم.